கீதாவின் கிறுக்கல்கள்

என் எண்ணங்கள்

Archive for the 'ஆ) க(வி)தை' Category

Posted by

My Tamil poem on a given title for a contest.

உதிரத்தை உரமாக்கும் உழவன்
———————————————————
உதிரத்தை உரமாக்கிடும் – உழவன்
உழைப்புக்கு மதிப்பிங்குண்டோ?
உழவையே தலையென்பவன் – உலகில்
உழலும் நிலை அறிவாருண்டோ?

வான் மழையோ பொய்த்துக் கொல்லும்
வரை அணையோ தடுத்துக் கொள்ளும்
வரவும் செலவான கதையை – இவன்
வீட்டடுப்பு வாகாய்ச் சொல்லும்.

பாதி இடைத்தரகன் பதுக்கிக் கொண்டான்
மீதி நிலக்கிழவன் பிடுங்கிச் சென்றான்
பாங்காய்ப் பன்னாட்டு முதலாளியும்
பெரிதாய்க் கொள்ளைபல அடித்துச் சென்றான்.

மண் வளத்தை மாய்ப்பதற்கே – மாற்று
மலட்டு விதை வாங்கச் செய்தான்
இயற்கை வீரியத்தைக் குலைத்துவிட்டு
செயற்கை இரச உரங்கள் விற்றுச்சென்றான்!
நல்லக் காளைகளை காவு வாங்கி
நலிந்த விந்துகளை விலைக்குத் தந்தான்
நெற்களஞ்சியமாம் தஞ்சை மண்ணை – மீத்தேன்
நஞ்சை அள்ளத் தரிசாக்கினான.

உழுதுண்டு வாழ்ந்த கூட்டம் – இன்று
தொழுதுண்ணும் நிலையைப் பாரீர்!
கழனிக்காடாய்ச் செழித்த மண்ணைக் – கடனால்
கிரையமாக்கும் நிலையைக் காணீர்!

ஊரக ஏர் பூட்டி இறுமாந்தவன்
ஊதியக் கூலியாய் உயிர் தாங்கினான்
வட்டிக் கடனெங்கும் துரத்திச் செல்ல
வாட்டும் இன்னுயிரும் துறந்தோடினான்.

தொழில் நுட்பப் புரட்சி வேண்டாம் – உழவுத்
தொழில் சிறக்கத் தெருட்சி வேண்டும்
தண்ணீர் உறிஞ்சும் ஆலைகள் வேண்டாம்
தங்கத் தாமிரபரணி தழைக்க வேண்டும்
சந்திரனில் வீடு வேண்டாம் – எங்கள்
சந்ததிக்குச் சோறு வேண்டும்
சீஸ் பிட்சாக்கு பெருகும் சந்தை– எங்கள்
சீரகச் சம்பா பெறுதல் வேண்டும்

சுழன்றும் ஏர்ப் பின்னது உலகு – பூமி
சுழலும் வரை நினைவில் வேண்டும்.
உதிரத்தை உரமாக்குவோன் – உலகில்
உயர்ந்திங்கே வாழ்தல் வேண்டும்!!!

No responses yet

Posted by

என்
தமிழுணர்வை,
தமிழ்க் கோபத்தை,
தமிழ்ப் பாசத்தை,
தமிழ் கர்வத்தை,
தமிழ் வலியைச் சற்றே
தள்ளிவிட்டுப் பார்க்கிறேன்
எங்கும்..
தவிப்பது உயிர்கள்தாம்
வலிப்பது நெஞ்சம்தாம்
எரிவது வயிறுகள்தாம்
தெரிவது துயரம்தாம்!

~கீதா

******

No responses yet

Posted by

கடினமான நினைவுகள்
காற்றுள்ள பந்துகள்!
ஆழ் மனதுக்குள்
ஆழ அழுத்திவிட்டு,
ஆஹா வென்றேன்! என
இறுமாந்து இருக்கும்முன்
விர்ரென்று எழுந்து எங்கும்
வியாப்பித்துக் கிடக்கின்றன!
~கீதா

No responses yet

Posted by

மழை ஓய்ந்த விடியல்கள்
——————————————
வெயில் உடுத்தாக் கருக்கல்
துயில் எழும்பா மரங்கள்
இலை அசையாக் காற்று
இசை பரப்பாக் குயில்கள்…

கிளை சொட்டும் துளிகள்
துளி தாங்கிய புற்கள்
மரம் சொரிந்த மலர்கள்
மலர் படர்ந்த தடங்கள்…

குருகு பறக்கும் வானம்
மனதைக் கவ்வும் மௌனம்
மேலும் கவிந்த ஞானம்
ஏகாந்தம்…
இனிமை மட்டுமல்ல!

~கீதா

No responses yet

Posted by

என்னென்று சொல்வது நான்?
ஏதென்று சொல்வது நான்?
அனுதினமும் செய்திபார்த்து
கலக்கமுற்றுக் கண்ணோக்கும்
கண்மணிக் குழந்தைக்கு
எதையென்று சொல்வது நான்?
பட்டாய் மலர்ந்த பின்னே
பரவிக் கமழும் மணத்தை,
பிணத்தின் வாடை கொண்டே
பேதையவள் அறியலாமா?
சிட்டாய் வளர்ந்து சீராய்ச்
சிரித்துச் சிறக்கும் முன்னே
அமிலச் சிதறல் கொண்டே
அனைத்தையும் பொசுக்கலாமா?
என்னென்று சொல்வது நான்?
பலாத்காரம் என்றால்
யாதெனக் கேட்குமென்
பிஞ்சுப் பெதும்பைக்கு
எதையென்று சொல்வது நான்?
~கீதா

No responses yet

Posted by

மண்ணில் வீழ்ந்த
மிட்டாய்த் துண்டை
வீணென ஒதுக்காமல்
விட மனமில்லாமல்
ஊதி ஊதி உண்ணும்
குழந்தை போன்றது தான் –

வேதனை கொடுத்தாலும்
வினை பல புரிந்தாலும்
விட்டு விட முடியாமல்
வருந்தி அழுது
மறக்க மறுத்து
மீண்டும் ஒன்றையே நாடும்
அன்பு கொண்ட மனதும்!

~கீதா

No responses yet

பொய்முகம்

Posted by

 

60726

 

பொய்முகம் காட்டிக் காட்டிப்

பொழுதெல்லாம் உலவுகின்றார்

அகத்தினை மறைக்கும் இவர்கள்

அவனியில் அதிகம் உண்டு

 

விழியினுள் வலியை மறைத்து

விரிந்திடும் புன்னகை பூசி

கானல்நீர் எனும் பொய்யில்

கரைகிறார் பாவம் சிலபேர்!

 

காரியம் நடத்திடக் குழைந்தும்

கேட்டது முடிந்ததும் மறந்தும்

பச்சோஞ்தியாய் நிறம்மாறி

பாசாங்கு செய்வார் பலபேர்!

 

இன்னோர் வகை சொல்வேன் இங்கு,

இருப்பதிலே அதுதான் தீங்கு!!

 

வேஷங்கள் நிலைத்திட ஒருமுகம்!

வெறுப்பினைக் காட்டிட ஒருமுகம்!!

பசப்புகள் செய்திட ஒருமுகம்!

பலப்பல வகைகளில் பொய்முகம்!

காலம் கனிந்திடும் வரையினில்

கவனமாய்ப் பொய்முகம் பூட்டி

இனிமையை இதழ்களில் பூசி

இன்மையை மறைவினில் வீசி

நயமுடன் நன்மையாய்ப் பேசி

நம்பிடச் செய்திடுவார்கள்!!

நம்பாதே இவர்களை மக்காள்!

நட்டாற்றில் விட்டிடுவார்கள்!!

 


கதைகளில் களித்திடும் மக்காள்

மெய்யெது? கவனம் கொள்வீர்!

அகத்தினை மறைக்கும் இவரை

அறிந்திடல் மிகவும் அரிதே

சொற்களில் மயங்கிட வேண்டாம்

செயல்களே யாரெனச் சொல்லும்!

வீரிய விதை என்றாலும்

வீழிடம் பொருத்தே வாழ்க்கை!

செல்லிடம் தவறிப்போனால்

சேரிடம் மாறிப் போகும்!!

சீரிய வாழ்க்கை வாழ

செய்திட வேண்டியது இதுதான்

பொய்முகம் அறிவீர் மக்காள்

பொய்முகம் அறிவீர் நாளும்!!

2 responses so far

சொர்க்கம் போக டிக்கெட்

Posted by

மந்தமான மதியப் பொழுதில்..
மதியும் கொஞ்சம் மயங்கும் பொழுதில்..
இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டு
இருவிழி மூடிக் கொண்டு
சொர்க்கம் யாதென என்னுள்
சொற்போர் நடத்த முனைந்தேன்

சொர்க்கம் என்பதும் நிஜமோ
சொற்களில் வாழ்ந்திடும் கனவோ
பசியும் பிணியும் அங்குண்டோ?
பாழும் பணமும் அங்குண்டோ?
மண்ணுயிர் நீத்திடும் மக்கள்
மாண்டதும் அங்கு செல்வாரோ?

யாதது சொர்க்கம் என்று
யாரிங்கு சொல்லிடுவாரோ?
சட்டென சாலையில் ஏதோ
சலசலப்பெழுவது கேட்டு
வீதியில் எட்டிப் பார்த்தேன்
வீதியில் மக்கள் வெள்ளம்

வெறிச்சோடிக் கிடக்கும் வேளை
விந்தைதான் கண்ட அக்காட்சி
ஆர்வம் மிகுதியில் நானும்
அழைத்து இங்கு விவரம் கேட்டேன்
ஆச்சர்யம் அடைவீர் நீரும்..
அதிசயச் செய்தி கேட்டால்..

ஊரின் எல்லையில் உள்ள
ஊருணி அருகே சென்று
மொட்டையாய் நின்றிருந்த
மோகினிச் சுவரின் மீது
எருக்கம் பாலைக் கொண்டு
எழுதிய பெயருக்கெல்லாம்
சொர்க்கம் போகும் டிக்கெட்
சடுதியில் கிடைக்குதாமாம்

அடடா என்ன செய்தி!!!
அடுத்தென்ன பேச்சு இங்கே
அடுத்த பத்து நொடியில்
அடியேன் அங்கே நின்றேன்

எருக்கம் பாலின் விலையோ
எட்டும் இடத்தில் இல்லை
அடித்து பிடித்து நானும்
அதனை வாங்கிச் சென்றால்
மோகினிச் சுவரில் எங்கும்
மொக்கையன் உரிமை கொண்டாட

அதற்கும் ஒரு விலை கொடுத்து
அழகாய் பெயரும் எழுத..
ஆகா இதென்ன விந்தை..
ஆகாயமார்கமாக ஏதோ
அஞ்சல் அட்டை விழுதே
ஆகா சொர்க்க டிக்கெட்
அடித்தது லக் எனக்கு

ஆர்வமாய் கையில் எடுக்க
யாரோ வெடுக்கென பிடுங்க
ஆத்திரம் மேலிட நானும்
பலங்கொண்டு மேலும் இழுக்க
‘நங்’ எனும் சத்தத்தோடு
ஏதோ தலையினில் பாரம்

அய்யோ தலை மேல் இடியா
நான் என்ன பாவம் செய்தேன்
இருவிழி இருக்க மூடி..
இறைவனை நொந்த நேரம்

‘நீ என்ன பாவம் செய்தாய்
என் சிகையினை இழுத்தது பாவம்’
என்ன!! என் அன்னை குரலா?
அவர் எங்கு வந்தார் இங்கு
யோசித்தவாரே நானும்
விழிகளை திறந்து பார்த்தேன்
இருக்கையில் இருப்பது நானா?
இரு கையில் இருப்பது?
அன்னையின் சிகையா?
அனைத்தும் புரிந்தது இப்போது
புன்னகை விரிய நானும்
அன்னையின் சிகையினை விட்டேன்

ஆனாலும் கொஞ்சம் சோகம்
ஆனது ஆகிப் போச்சு
இன்னும் சிறிது நேரம்
தூக்கத்தில் ஆழ்ந்திருந்தால்
சொர்க்கம் என்ற கனவை
கனவிலேனும் கண்டிருப்பேன்!!!

8 responses so far