கீதாவின் கிறுக்கல்கள்

என் எண்ணங்கள்

Archive for February, 2005

மனதின் கதை

Posted by

கையில் கிடைக்காத
மனதின் கதை கேட்டேன்
கற்பனை ஆனாலும்
கதையில் சுவையுண்டு
பிரம்மன் படைத்திட்டான்
புவியில் மனித இனம்
மறைந்தே இருப்பதுதான்
மனதின் பெருமையென்று
தேடி அலைந்திட்டான்
அவனின் மனதுக்கிடம்
புவியில் புதைத்திட்டால்
குடைந்தே எடுத்திடுவான்
வெளியில் மறைத்திட்டால்
பறந்தே பிடித்திடுவான்
எவ்விதம் வைப்பதென
யோசனை மிகக்கொண்டான்
கண்டான் சிறந்த இடம்
மனிதன் உடலே அ·து
எங்கும் தேடும் மனிதன்
தன்னுள் தேட மாட்டான்
தேடத் துவங்கும் அந்நாள்
வாழ்வின் காரணம் புரியும்
கதையும் முடிந்தது அங்கே
தேடல் துவங்கிடும் இங்கே

No responses yet

உயிர்ப்பு

Posted by

விகடனில் படித்த ஒரு சிறுகதையில் சாரத்தில் என் கவிதை

உயிர்ப்பு

இருண்ட உலகத்தில்
இருவராய் உருக்கொண்டோம்
எனக்கு நீதுணையாம்
உனக்கு நான் துணையாம்
அன்னை உணவளிக்க
ஆனந்தம் பலகண்டோம்
அவள்முகம் கண்டிலோமவள்
அன்பினை காண்கிறோம்
உயிரினில் பங்களித்தாள்
எனக்கும் உனக்குமாக
எத்துனை இன்பமிங்கே
அத்துனை உயர்ந்தவளுக்குள்

உலகம் சுருங்கிட்டதுவோ
உருவம் பெருகிட்டதுவோ
இங்கே இருந்திடலாம்
என்றெண்ணிய எண்ணம்பொய்யாக
இன்னொரு உலகம் போக
நாளும் நேரமும் நெருங்க
பயத்தின் மிகுதியில் நாமும்
பலவிதம் யோசிக்கின்றோம்

அங்கென்ன இருக்குமென்றாய்
இவ்வுலகே சொர்கமென்றாய்
இங்குபலர் வாழ்ந்தாரென்றாய்
இவ்வுலகம் திரும்பாரென்றாய்
வாழ்ந்தவர் சென்றதுண்டு
சென்றவர் வந்ததில்லை
இங்கேயெ இருப்பேனென்றாய்
என்னாசைகூட அதுதான்
இங்கிருந்து சென்ற யாரும்
மீண்டிங்கு வந்ததில்லை

அன்னாளும் வந்திட்டதுவே
கருவுலகை விட்டகன்றோமே
இதென்ன பிரகாசவுலகம்
இத்துனை அழகாஇங்கு
அன்னையை கண்டோமிங்கு
அன்பினாய் சொர்கமிதுதான்
இதனையா வேண்டமென்றோம்
இங்கா வரமறுத்தோம்
மகிழ்ச்சியின் மிகுதியில்
நாமும் கதறியழத்துவங்க
அன்னையின் அரவணைப்பு
சொர்கம் சொர்கமிதுதான்.

இதில் கருவுலகை விட்டு பிரிவது இந்நில உலகை விட்டு பிரிவதாகவும் பொருள் கொள்ளலாம்.

அன்னை – இறைவன் / பேரொளி

கதை எனக்கு மிகவும் பிடித்தது..அன்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள விரும்பினேன்.. சிறுகதையாகவே அளிக்காமல் எனக்கு பழகிய, இயன்ற முறையில் அளித்தேன்.

No responses yet

மனசாட்சி

Posted by

இன்பமும் துன்பமும் உனக்குள்ளே
சிரித்தலும் அழுதலும் அதனாலே

நண்பனும் பகைவனும் உனக்குள்ளே
நன்மையும் தீமையும் அதனாலே

இகழ்ச்சியும் முயற்சியும் உனக்குள்ளே
உயர்தலும் தாழ்தலும் அதனாலே

நட்புக் கரம் கொடுப்பான்
பகையாய் உயிர் எடுப்பான்

இன்பத்தில் திளைக்க வைப்பான்
துன்பத்தில் மூழ்க வைப்பான்

வெறுமையில் வாட வைப்பான்
முழுமையாய் சிரிக்க வைப்பான்

உன்னுள் இருப்பது மனசாட்சி
உயிர் ஓயும் நாள்வரை
ஓயாது அதன் அரசாட்சி.

No responses yet

ஒன்றுமில்லை

Posted by

ஆம் நண்பா..
மறைந்த உன்
நினைவுகளைத் தவிற
வேறொன்றும் இல்லை

விபத்தில் சிக்கியதும்
வலியில் வாடியதும்
நீ மட்டும் இல்லை..
என் மனதும் தான்

வேதனைப் பூக்களை
வார்த்தையில் கோர்த்தேன்
மனதினுள் பூட்டிவைத்தேன்
அது உனக்கேயானது

தவழ்ந்து வருவது
மாலையின் வாசமான
உன் நினைவுகள் மட்டுமே
வேறொன்றும் இல்லை..

No responses yet