கீதாவின் கிறுக்கல்கள்

என் எண்ணங்கள்

Archive for November, 2015

பொய்முகம்

Posted by

 

60726

 

பொய்முகம் காட்டிக் காட்டிப்

பொழுதெல்லாம் உலவுகின்றார்

அகத்தினை மறைக்கும் இவர்கள்

அவனியில் அதிகம் உண்டு

 

விழியினுள் வலியை மறைத்து

விரிந்திடும் புன்னகை பூசி

கானல்நீர் எனும் பொய்யில்

கரைகிறார் பாவம் சிலபேர்!

 

காரியம் நடத்திடக் குழைந்தும்

கேட்டது முடிந்ததும் மறந்தும்

பச்சோஞ்தியாய் நிறம்மாறி

பாசாங்கு செய்வார் பலபேர்!

 

இன்னோர் வகை சொல்வேன் இங்கு,

இருப்பதிலே அதுதான் தீங்கு!!

 

வேஷங்கள் நிலைத்திட ஒருமுகம்!

வெறுப்பினைக் காட்டிட ஒருமுகம்!!

பசப்புகள் செய்திட ஒருமுகம்!

பலப்பல வகைகளில் பொய்முகம்!

காலம் கனிந்திடும் வரையினில்

கவனமாய்ப் பொய்முகம் பூட்டி

இனிமையை இதழ்களில் பூசி

இன்மையை மறைவினில் வீசி

நயமுடன் நன்மையாய்ப் பேசி

நம்பிடச் செய்திடுவார்கள்!!

நம்பாதே இவர்களை மக்காள்!

நட்டாற்றில் விட்டிடுவார்கள்!!

 


கதைகளில் களித்திடும் மக்காள்

மெய்யெது? கவனம் கொள்வீர்!

அகத்தினை மறைக்கும் இவரை

அறிந்திடல் மிகவும் அரிதே

சொற்களில் மயங்கிட வேண்டாம்

செயல்களே யாரெனச் சொல்லும்!

வீரிய விதை என்றாலும்

வீழிடம் பொருத்தே வாழ்க்கை!

செல்லிடம் தவறிப்போனால்

சேரிடம் மாறிப் போகும்!!

சீரிய வாழ்க்கை வாழ

செய்திட வேண்டியது இதுதான்

பொய்முகம் அறிவீர் மக்காள்

பொய்முகம் அறிவீர் நாளும்!!

2 responses so far

குறுங்கவிதை (அ) ஹைக்கூ(வா?)

Posted by

602e3140dc5949bbe422d08ecad639d5

 

முகிலற்ற இரவின் நிசப்தத்தில்

ஒன்றையொன்று தழுவிக் களித்தன – குளத்தில்

அல்லி மலரும் வெள்ளி நிலவும்.

***
சாலையெங்கும் பூக்களின் சிதறல்

அதிர்வேட்டுடன் ஆட்டம் பாட்டம்,

வீதியில் சவ ஊர்வலம்.

***

ஆளில்லாத சாலை ஓரம்

ஆயிரம் பிம்பத் துண்டுகளாய் ஆகாயம்,

நொறுங்கிய கண்ணாடிச் சில்லுகள்.

***

குளிர்ந்த பின்னிரவின் கருமையில்

ஆங்காங்கே முளைக்கும் உயிர்க் கொல்லிகள்,

சிகரெட் கங்குகள்.

***

மண்ணில் சரியும்போதும் – உயிர்களுக்காய்

கடைசி உயிர்க்காற்றை விட்டுச் சென்றது,

மனிதன் வெட்டிய மரம்.

One response so far

விந்தை மனிதர்கள்

Posted by

ஊருக்கு உபதேசம் சொல்வார்
உனக்கும் எனக்கும் இல்லை என்பார்.
மனிதனை மதி என்பார்,
மனிதத்தை மிதித்து நிற்பார்!
இருப்பவரெல்லாம் சமம் என்பார்
இணங்காதவரைப் பிணம் என்பார்!
பெண்ணுரிமை பேண் என்பார்
பிடிக்காதவளைத் தேள் என்பார்!
பிறர் தவற்றை ஓதிடுவார்
தன் பிழையைக் கருதமாட்டார்
மதிப்பில்லை எனச் சாடிடுவார்
அதைத் தரவும் வேணும்,
அதை தான் மறப்பார்!
பலவகை மனிதருள்
இவர்களும் ஒருவகை
இவர் அன்றும் இருந்தார்,
இனி என்றும் இருப்பார்!

One response so far

ஒய்வு

Posted by

அந்தி சாயும் நேரம்
அழகு ஓவியமாய் வானம்
சில்லெனும் தென்றல் காற்று
சிலுசிலுக்கும் இலைகள்
தூரத்து வானொலியில்
தூதுவிடும் ஆசைகள்
ஜானி தானே?
ஒரு கோப்பைத் தேநீர்

No responses yet