கீதாவின் கிறுக்கல்கள்

என் எண்ணங்கள்

பொய்முகம்

Filed under ஆ) க(வி)தை by

 

60726

 

பொய்முகம் காட்டிக் காட்டிப்

பொழுதெல்லாம் உலவுகின்றார்

அகத்தினை மறைக்கும் இவர்கள்

அவனியில் அதிகம் உண்டு

 

விழியினுள் வலியை மறைத்து

விரிந்திடும் புன்னகை பூசி

கானல்நீர் எனும் பொய்யில்

கரைகிறார் பாவம் சிலபேர்!

 

காரியம் நடத்திடக் குழைந்தும்

கேட்டது முடிந்ததும் மறந்தும்

பச்சோஞ்தியாய் நிறம்மாறி

பாசாங்கு செய்வார் பலபேர்!

 

இன்னோர் வகை சொல்வேன் இங்கு,

இருப்பதிலே அதுதான் தீங்கு!!

 

வேஷங்கள் நிலைத்திட ஒருமுகம்!

வெறுப்பினைக் காட்டிட ஒருமுகம்!!

பசப்புகள் செய்திட ஒருமுகம்!

பலப்பல வகைகளில் பொய்முகம்!

காலம் கனிந்திடும் வரையினில்

கவனமாய்ப் பொய்முகம் பூட்டி

இனிமையை இதழ்களில் பூசி

இன்மையை மறைவினில் வீசி

நயமுடன் நன்மையாய்ப் பேசி

நம்பிடச் செய்திடுவார்கள்!!

நம்பாதே இவர்களை மக்காள்!

நட்டாற்றில் விட்டிடுவார்கள்!!

 


கதைகளில் களித்திடும் மக்காள்

மெய்யெது? கவனம் கொள்வீர்!

அகத்தினை மறைக்கும் இவரை

அறிந்திடல் மிகவும் அரிதே

சொற்களில் மயங்கிட வேண்டாம்

செயல்களே யாரெனச் சொல்லும்!

வீரிய விதை என்றாலும்

வீழிடம் பொருத்தே வாழ்க்கை!

செல்லிடம் தவறிப்போனால்

சேரிடம் மாறிப் போகும்!!

சீரிய வாழ்க்கை வாழ

செய்திட வேண்டியது இதுதான்

பொய்முகம் அறிவீர் மக்காள்

பொய்முகம் அறிவீர் நாளும்!!

2 responses so far

குறுங்கவிதை (அ) ஹைக்கூ(வா?)

Filed under அ) கவிதைகள் by

602e3140dc5949bbe422d08ecad639d5

 

முகிலற்ற இரவின் நிசப்தத்தில்

ஒன்றையொன்று தழுவிக் களித்தன – குளத்தில்

அல்லி மலரும் வெள்ளி நிலவும்.

***
சாலையெங்கும் பூக்களின் சிதறல்

அதிர்வேட்டுடன் ஆட்டம் பாட்டம்,

வீதியில் சவ ஊர்வலம்.

***

ஆளில்லாத சாலை ஓரம்

ஆயிரம் பிம்பத் துண்டுகளாய் ஆகாயம்,

நொறுங்கிய கண்ணாடிச் சில்லுகள்.

***

குளிர்ந்த பின்னிரவின் கருமையில்

ஆங்காங்கே முளைக்கும் உயிர்க் கொல்லிகள்,

சிகரெட் கங்குகள்.

***

மண்ணில் சரியும்போதும் – உயிர்களுக்காய்

கடைசி உயிர்க்காற்றை விட்டுச் சென்றது,

மனிதன் வெட்டிய மரம்.

One response so far

விந்தை மனிதர்கள்

Filed under அ) கவிதைகள் by

ஊருக்கு உபதேசம் சொல்வார்
உனக்கும் எனக்கும் இல்லை என்பார்.
மனிதனை மதி என்பார்,
மனிதத்தை மிதித்து நிற்பார்!
இருப்பவரெல்லாம் சமம் என்பார்
இணங்காதவரைப் பிணம் என்பார்!
பெண்ணுரிமை பேண் என்பார்
பிடிக்காதவளைத் தேள் என்பார்!
பிறர் தவற்றை ஓதிடுவார்
தன் பிழையைக் கருதமாட்டார்
மதிப்பில்லை எனச் சாடிடுவார்
அதைத் தரவும் வேணும்,
அதை தான் மறப்பார்!
பலவகை மனிதருள்
இவர்களும் ஒருவகை
இவர் அன்றும் இருந்தார்,
இனி என்றும் இருப்பார்!

One response so far

ஒய்வு

Filed under அ) கவிதைகள் by

அந்தி சாயும் நேரம்
அழகு ஓவியமாய் வானம்
சில்லெனும் தென்றல் காற்று
சிலுசிலுக்கும் இலைகள்
தூரத்து வானொலியில்
தூதுவிடும் ஆசைகள்
ஜானி தானே?
ஒரு கோப்பைத் தேநீர்

No responses yet

பாதுகாப்போம் பிள்ளைகளை

Filed under அ) கவிதைகள் by

child abuse-sexual_CI

பால்முகம் மாறும் முன்னே

பாலியல் தொந்தரவாம்.

பிஞ்சென்றும் அறிவாரோ

பிணந்தின்னியின் கீழோர்?

நெஞ்சல்ல நஞ்சுடையோர்,

நரம்பெங்கும் புரையுடையோர்,

வாய்ப்பொன்று வாய்த்திட்டால்

வெறியாடும் வாலினத்தோர்

நன்மகனாய் வேடமிட்டு

நயங்காட்டும் இழிமனத்தோர்.

சொந்தமாய் பந்தமாய்

சுற்றமாய்ச் சூழலாய்

எழிலாக ஒளிந்திருப்பர்

எங்கெங்கும் இவர் இருப்பர்.

வேலி போட வழியுமில்லை

வேலிதானா? தெரியவில்லை

சொல்வதற்கு ஏதுமில்லை

செய்வதற்கோ பஞ்சமில்லை

எச்சரிக்கை! எச்சரிக்கை!!

எக்கணமும் எச்சரிக்கை!!

பிஞ்சுதான் பரவாயில்லை,

வஞ்சமெது எடுத்துரைப்போம்!

தொடுதலெது தொல்லையெது

தொடரும்முன் தெரியவைப்போம்!

நயவர் எவர்? கயவர் எவர்?

நயமுடனே உள்-விதைப்போம்!

நன்மையெது தீமையெது

நாளுமதை ஊட்டிவைப்போம்!

பஞ்சுப் பொதி போன்ற

பட்டுத் தளிர் இவரை

கட்டித் தங்கமென

கவனமுடன் காத்திடுவோம்!!!

 

 

One response so far

பெண்

Filed under அ) கவிதைகள் by

அகிலத்தை அழகாக்கி வைத்தாள் – அவள்
உலகத்தை பழுதின்றி வைப்போம்!!
சாதனைப் பெண்ணிங்கே சிலர்தான் – பலரின்
சிறகிங்கே விரிக்க வழி செய்வோம்!!
ஆணொருவன் கற்புநிலை பிழன்றால் – அதில்
பெண்டிரின் பிழையெங்கே கண்டீர்??
பெண்ணுக்கே உரியதல்ல ஒழுக்கம் – அதை
ஆணுக்கும் கற்பிக்கச் சொல்வீர்!!
பொன்னான நல்லுலகு செய்வோம்!! – அது
பெண்ணுக்கும் உகந்ததாய்ச் செய்வோம்!!

One response so far

இரயில் பயணங்கள்

Filed under அ) கவிதைகள் by

 

 

அதிகாலை நேரத்தில்

அன்றலர்ந்த மலர்போலே

அழகான நிகழ்வுகளில்

அன்றாடப்  பயணங்கள்.

காபியே பகலுணவாய்,

கட்டுச்சோறும் பையுமாய்

இரயில் பிடிக்க ஓடயிலும்

இரசிக்க வைக்கும் பூங்காற்று.

 

கோவில் மணி ஓசைகளும்

கோபுரத்துப் பறவைகளும்

மணம் கமழும் மல்லிகையும்

மனம் தவழும் நல்லிசையும்

காலைக் கருக்கல், அதன்

கவின் மிகு மாதிரியாய்

கண் முன்னே விரியும்

காட்சிகளின் சங்கமங்கள்.

 

விடியலின் சுறுசுறுப்போடும்

சள-சள மனிதர்களோடும்

வளைந்து ஓடிடும் இரயில்கள்

பல சிந்தையைத் தூண்டிடும் நிஜங்கள்.

 

இரயிலின் பயணங்கள் தோறும்

எண்ணிலா எண்ணங்கள் தோன்றும்

எத்தனை மனிதர்கள் இங்கே

எத்தனை மனதுகள் இங்கே

எத்தனை கவலைகள் இங்கே

எத்தனை கனவுகள் இங்கே

பழங்களை விற்கும் சிறுமி

பள்ளியில் கற்கும் சிறுமி

பாட்டாலே பிழைக்கும் ஒருவர்

பாட்டிலில் ஒழிக்கும் ஒருவர்

இடமின்றி தவிக்கும் ஒருவர்

இடமிருந்தும் தொங்கும் ஒருவர்

அலுவலகம் விரைபவர் ஒருவர்

அலுவலின்  களைப்புடன் ஒருவர்

கல்லூரிக் களிப்பினில் ஒருவர்

கலங்கிய பட்டதாரி ஒருவர்

எத்தனை உறவுகள் இங்கே

எத்தனை முடிவுகள் இங்கே

காலையில் உணவகம் இரயில்தான்

களைத்தவர் படுக்கையும் இதுதான்

ஒப்பனை அறையும் இதுதான்

ஓய்ந்தவர் தோழன் இதுதான்

மாலையில் மடப்பள்ளி இதுதான்

மங்கையின் மகிழ்ச்சியும் இதுதான்

 

மனங்களின் சங்கமம் இங்கே

மதங்களின் சங்கமம் இங்கே

மகிழ்ச்சிகள் சங்கமம் இங்கே

நெகிழ்ச்சிகள் சங்கமம் இங்கே

உணர்வுகள் சங்கமம் இங்கே

பகிர்வுகள் சங்கமம் இங்கே

இரயில்தான் இவர்களின் வீடு

என்பதே சிறந்த கோட்பாடு!

 

விடியலைப்போல் நாள்தோறும்

விதம் விதமாய் இரயில்பயணம்

நிலையம் விட்டு அகன்றாலும்

நினைவகத்தில் நிலைத்திருக்கும்

இரயில் பயணங்கள் ஒவ்வொன்றும்

நினைவுகளாய்ச் சங்கமிக்கும்!!!

One response so far

புத்தகம் வாசித்தேன் : கேள்விக்குறி , எழுதியவர்: எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், விகடன் பிரசுரம்

Filed under ஐ) புத்தகம் வாசித்தேன் by

குழந்தைகள் முதன்முதலில் பேசக் கற்றுக்கொண்டவுடன் தமது கேள்விக்கணைகளை பெற்றோர்களிடம் தான் தொடங்குகின்றனர். பெற்றோர்கள் தானே அவர்களின் முதல் ஆசிரியர்கள்.

“அப்பா ராத்திரியானா இந்த சூரியன் எங்கே போகுது?”

“அம்மா  வானம் ஏன்மா நீலமா இருக்கு?”

“எல்லாருக்கும் ஒரே மாதிரி எலும்புதானே? அப்போ ஏன் வேற வேறமாதிரி இருக்காங்க?

பெற்றோர்கள் சொல்லும் பதில்களில் இருந்து கிளைத்தெழும்புகின்றன மேலும் சில கேள்விகள்.

நம் வாழ்நாள் முழுதும் நாம் சில கேள்விகளை சுமந்து கொண்டே செல்கிறோம்.

சில கேள்விகளுக்கு விடை தேடுவோம், சில கேள்விகளுக்கு “இதற்கெல்லாம் விடையே இல்லை” என்று நமக்கு நாமே சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டு விடை-தேடுதலை விட்டுவிடுவோம்.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் http://sramakrishnan.com , சமகால எழுத்தாளர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர். இலக்கியம், சினிமா, நாடகம், இணையம் என பல்வேறு தளங்களில் தன் பங்களிப்பை அளித்து வருபவர். பல விருதுகளும் பெற்றவர்.

“கேள்விக்குறி” என்கிற இந்த புத்தகம் அவரின் சில கட்டுரைகளின் தொகுப்பாக, விகடன் பதிப்பகத்தாரால் வெளியிடப்படுகிறது. இந்த கட்டுரைகள் மூலமாக, அவர் தனக்கே உரிய பாணியில், சுவையான தகவல்கள், கதைகள், சம்பவங்கள் மூலமாக கேள்விகளுக்கு விடை தேட முற்படுகிறார். அவற்றிலிருந்து சில கேள்விகளும், சிந்தனைகளும்.

—————————————–

“எதுக்காக இவ்வளவு அவசரம்?”

இந்த நூற்றாண்டின் தீர்க்க முடியாத நோய்களில் ஒன்று, அவசரம். இயந்திர பொம்மைகள் போல வாழும் நமது அவசர வாழ்வின் பொருள்தான் என்ன?

ஜென் கதை ஒன்று

 

ஒரு ஜென் துறவி காட்டுக்குள் நின்ற நிலையில் தவம் செய்துகொண்டு இருந்தார்.  பறவைகள் அவரின் தலையிலும் தோளிலும் உட்கார்ந்துகொண்டு பயமின்றி இளைப்பாறிச் சென்றன.  இதனால் அந்தத் துறவியிடம் ஏதோ மாய சக்தி இருக்கிறது என்று நம்பி அவரிடம் சீடர்களாகச் சேர்வதற்கு பலரும் முயற்சி செய்தார்கள்.

ஓர் இளைஞன் அந்தத் துறவியிடம் சென்று, “மனிதர்களைக் கண்டால் பயந்து ஓடும் பறவைகள் உங்களிடம் மட்டும் எப்படி இவ்வளவு நெருக்கமாக இருக்கின்றன?” என்று கேட்டான். அவர் பதில் சொல்லாமல் புன்னகை மட்டுமே செய்தார்.

அங்கேயே இருந்து அவரைப் போல தானும் பறவைகளை வசியப்படுத்த பழக வேண்டியதுதான் என்று முடிவுசெய்த இளைஞன், அவரைப் போலவே நிற்கத் துவங்கினான்.  ஒரு பறவைகூட அவனை நெருங்கி வரவே இல்லை. சில வருடங்கள் அங்கேயே இருந்தும் அவனால் பறவைகளைத் தன் தோளில் அமரச் செய்ய முடியவில்லை.

ஓர் இரவு துறவியிடம், “இதற்கான பதில் தெரியாவிட்டால் இப்போதே ஆற்றில் குதித்த்ச் சாகப் போகிறேன்” என்றான். துறவி சிரித்தபடியே, “ புயலில் சிக்கிய மரத்தைப் போல உன் மனது எப்போதும் மிக வேகமாக அசைந்தபடியே இருக்கிறது. பதற்றம் மற்றும் பொறுமையின்மைதான் உன்னைப் பறவைகளை விட்டு விலக்கி வைத்திருக்கிறது. கூழாங்கல்லைப்போல உள்ளுக்குள் ஈரத்தோடும் வெளியில் சலனமில்லாமலும் இருந்தால், பறவைகள் உன்னை தாமே தேடி வரும் “ என்றார்.

நமது வீட்டில் உள்ளவர்கள், நண்பர்கள், உடன் பணியாற்றுபவர்கள் என்று எவரோடும் நமக்கு இணக்கம் இல்லாத சூழல் உருவானதற்கான காரணமும் இதுதானில்லையா?

———————

“என்ன ஊரு இது, மனுஷன் வாழ்வானா?

“வாய்விட்டு எப்படிங்க கேட்கிறது?

“இந்த காலத்துல யாரை நம்ப முடியுது சொல்லுங்க?”,

“என்னை ஏன் யாருமே புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்குறாங்க?”

“உங்களை எல்லாம் யாரு கல்யாணம் பண்ணிக்கச் சொன்னது?”

கேள்விகள் கொண்ட அனைவரும் அவசியம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம் இது.

கிடைக்குமிடம் : http://udumalai.com/?prd=kelvikkuri&page=products&id=2128

No responses yet

 குழந்தைகளின் மௌனம்

Filed under அ) கவிதைகள் by

 

குழந்தைகளின் கூச்சல்

கூரையைப் பிளக்கிறது

அமைதியாய் இரு

மெல்லப் பேசு

சிறிது வாயை மூடு

என்று அதட்டியபடியே

தொடர்கிறது என் பணி..

 

வீடே அமைதியாய்

வெகுநேரம் நிசப்தமாய்

ஓடியாடும் சப்தமில்லை

வாய்ப்பேச்சும் கேட்கவில்லை

ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல்

அமைதியாய் என் பிள்ளை

தாங்கவில்லை தாயெனக்கு

ஏன் இப்படி இருக்கின்றாள்

என் பிள்ளைக்கென்ன ஆயிற்று?

காய்ச்சலோ? உடல்வலியோ?

வாய் மூடி அமர்ந்தவளை

வாரித் தூக்கி அணைக்கின்றேன்

கொஞ்சமும் தாளமுடிவதில்லை

குழந்தைகளின் மௌனத்தை.

2 responses so far

இரவல்  பொருட்கள்

Filed under அ) கவிதைகள் by

 

இரவல் பொருளென்றால்?

என்னென்று சொல்லிடவா?

உபயோகம் முடிந்த பின்னே

உரியவர்க்குத் திருப்ப வேண்டும் – இது

புரியாத பலர் செயலால்

பாதிக்கப் பட்டேன் நான்

என்னுடைய பிறந்தநாளில்

எனக்கான பரிசுக்காய்

என்னிடமே பெறப்பட்ட நூறு

எப்பொழுது திரும்பிடும் கூறு?

நண்பரின் நண்பருக்காய்

நண்பர் சொன்ன காரணத்தால்

நான் செலுத்திய கட்டணம்

நண்பா நீ தராததேன்?

உன் நினைவுக்கது வராததேன்?

அப்துல் கலாமின் “அக்கினிச் சிறகுகள்”

புத்தம் புது புத்தகமாய்ப்

புரட்டிப் பார்க்கும் முன்பே

இரவல் வாங்கிச் சென்றவர்தான்

இன்னுமதை திருப்பவில்லை..

எத்தனையோ கதையிருக்கு

எல்லோர்க்கும் இது இருக்கும்

காசென்பது பொருட்டல்ல

கடமை விளையாட்டும் அல்ல

அன்பளிப்பாய் கேட்டிருந்தால்

அகமகிழ்ந்து கொடுத்திருப்பேன்

அப்பொழுதே மறந்திருப்பேன்

இரவலென கேட்டதால்தான்

இதயம் மறக்கவில்லை

நீங்காமல் வந்துசெல்லும்

நினைவிதனை அகற்றிடவே

ஞாபக மறதி வேண்டும்

இரவல் கிடைத்திடுமா?

No responses yet

« Newer Entries - Older Entries »